Google bewaart je foto's en spraak voor AI-training
Inhoud
Google stuurde deze week een mailtje dat je makkelijk over het hoofd ziet. Vanaf nu bewaart de zoekgigant de foto's, bestanden, audio en video die je gebruikt om te zoeken, onder een nieuwe instelling met de naam Search Services History. Dat klinkt saai, maar de gevolgen zijn dat niet.
Concreet: elke foto die je door Google Lens haalt, elke opname uit de realtime-tool Search Live, elke spraakzoekopdracht en elk zinnetje dat je in Google Translate inspreekt, kan straks gebruikt worden om Google's AI te trainen. Voor jou als ondernemer is dat geen detail, want je voert vaker bedrijfsgevoelige dingen in dan je denkt.
In dit artikel lees je wat er precies verandert, waarom dat botst met de AVG en hoe je in vijf minuten je instellingen op orde zet.
Wat Google nu precies bewaart
Google stuurde gebruikers een e-mail over een wijziging in hoe het je zoekacties opslaat. Volgens The Verge komt er een nieuwe instelling, Search Services History, waaronder Google de afbeeldingen, bestanden, audio en video bewaart die je gebruikt om te zoeken.
In de praktijk gaat het om vier dingen: de foto's die je door Google Lens haalt, de opnames uit Search Live, je gesproken zoekopdrachten en de zinnen die je in Google Translate inspreekt. Dat materiaal werd vroeger vluchtiger behandeld; nu wordt het opgeslagen en kan het gebruikt worden om Google's AI, waaronder Gemini, te verbeteren.
Waarom dit voor jouw bedrijfsdata telt
Als ondernemer voer je vaker gevoelige dingen in dan je denkt. Je scant een factuur of contract met Lens om snel iets op te zoeken. Je fotografeert een whiteboard vol cijfers na een vergadering. Je spreekt een Engelse klantmail in bij Translate. Stuk voor stuk lijkt het onschuldig, maar het is precies het soort materiaal dat je liever niet in een trainingsset ziet belanden.
Het probleem is niet dat Google iets stiekem doet; de instelling staat in je account en je kunt hem uitzetten. Het probleem is dat de standaard meestal aan staat en dat de meeste mensen die mail nooit lezen. Voor je het weet draait er bedrijfsdata mee in een systeem waar je geen controle meer over hebt.
Wat de AVG en de EU-AI-Act hierover zeggen
Onder de AVG ben jij als bedrijf de verwerkingsverantwoordelijke voor de klantgegevens die je verwerkt. Stuur je persoonsgegevens van een klant naar een tool die ze voor training bewaart, dan moet je daar een grondslag voor hebben en je klant erover kunnen informeren. Dat lukt zelden als je niet eens weet dat de data wordt bewaard.
De EU-AI-Act legt vooral verplichtingen bij de aanbieders van AI-modellen, zoals transparantie over trainingsdata. Maar die regels nemen jouw eigen AVG-plicht niet over. De combinatie betekent simpel gezegd: Google moet opener zijn over wat het doet, en jij blijft verantwoordelijk voor wat je erin stopt.
Zo zet je Search Services History uit
Je regelt dit in je Google-account onder Gegevens en privacy, bij de activiteitsinstellingen. Zoek naar Search Services History of de bijbehorende activiteitscontrole, zet hem uit en wis meteen de geschiedenis die er al staat. De uitrol gaat stapsgewijs, dus zie je de optie nog niet, check dan over een paar dagen opnieuw.
Doe dit op de apparaten en accounts die je zakelijk gebruikt, inclusief de telefoons van je team. Eén toestel met de instelling aan is genoeg om bedrijfsdata te laten weglekken. Spreek binnen je bedrijf af welke tools wel en niet gebruikt mogen worden voor gevoelige input.
Wat dit betekent voor jou
Mijn take: dit is geen schandaal, maar wel een typisch voorbeeld van hoe AI-functies langzaam je data opslokken zonder dat je het doorhebt. De winst van handige tools als Lens en Search Live is echt, maar de prijs is dat steeds meer van je dagelijkse input ergens wordt bewaard. Voor het Nederlandse MKB is de les simpel: gebruik die tools gerust, maar weet wat je erin stopt en zet de trainingsopslag uit voor alles wat met klanten of bedrijfsgeheimen te maken heeft. Vijf minuten in je instellingen is goedkoper dan een datalek of een lastig AVG-gesprek achteraf.
Werkt deze AI-ontwikkeling door in jouw bedrijf? een korte sparring boeken.
Wat is Search Services History van Google?
Dat is een nieuwe instelling waaronder Google de afbeeldingen, bestanden, audio en video bewaart die je gebruikt om te zoeken. Denk aan je Google Lens-foto's, Search Live-opnames, spraakzoekopdrachten en de zinnen die je in Translate inspreekt. Dit materiaal kan gebruikt worden om Google's AI te trainen.
Gebruikt Google mijn Google Lens-foto's voor AI-training?
Als Search Services History aan staat, kunnen de foto's die je door Lens haalt worden bewaard en gebruikt om Google's AI te verbeteren. Je kunt de instelling uitzetten in je Google-account onder Gegevens en privacy.
Hoe zet ik Search Services History uit?
Ga naar je Google-account, kies Gegevens en privacy en open de activiteitsinstellingen. Zoek naar Search Services History, zet die uit en wis de bestaande geschiedenis. De optie wordt stapsgewijs uitgerold, dus mogelijk zie je hem pas over een paar dagen.
Mag ik klantgegevens door Google Lens of Translate halen volgens de AVG?
Alleen als je daar een grondslag voor hebt en je klant kunt informeren over wat er met de data gebeurt. Zolang een tool persoonsgegevens voor AI-training kan bewaren, is dat risicovol. Verwerk gevoelige klantdata liever niet via deze tools en zet de trainingsopslag uit.
Wat is het verschil tussen deze instelling en mijn gewone zoekgeschiedenis?
Je gewone zoekgeschiedenis gaat over de tekst die je intypt. Search Services History bewaart specifiek de beelden, bestanden en audio die je gebruikt om te zoeken, dus het rijkere en vaak gevoeligere materiaal van Lens, Search Live en Translate.